💔 Siri Nzito Ndani ya Hoteli: Kilio, Aibu na Tukio Lisilosahaulika Maishani | T MEDIA NEWS
Simu yangu ikaanza kuita, nikapiga hatua za haraka kwenda kuipokea huku nikimgonga kidogo muhudumu begani. Kitendo cha kuinama na kuiokota suruali yangu iliyokuwa chini ili kutoa simu mfukoni, ghafla taulo langu likafunguka na kudondoka chini huku muhudumu akibaki ananishangaa.
ENDELEA
Nilibaki nimeshika butwaa, akili yangu ikiwa imechanganyikiwa kwa sekunde chache. Sikujua nianze wapi—kuokota taulo au kupokea simu. Aibu ilinipanda ghafla, lakini simu iliendelea kuita bila huruma.
Muhudumu alikuwa amesimama kama sanamu. Hakusogeza hata jicho, macho yake yakiwa yameganda kunitazama. Nilijaribu kujisitiri haraka kwa kuokota taulo, huku moyo wangu ukidunda kwa kasi isiyo ya kawaida.
Hatimaye niliitoa simu mfukoni na kuona ni Rahma anayepiga.
Nikapokea kwa sauti ya kawaida kadiri nilivyoweza kujizuia:
“Hello baby…”
“Baby, umeshaletewa chakula?” Rahma aliuliza kwa sauti ya upole.
“Ndio baby,” nikajibu huku bado najisitiri kwa haraka.
“Ok, mimi nimeshafika kwa bibi. Nikitaka kuja huko nitakuambia.”
“Sawa mke wangu,” nikasema na kukata simu.
Nilipoinua macho, muhudumu bado alikuwa pale pale, kama mtu aliyegandishwa na hali aliyoishuhudia.
“Hei dada… dada…” nilimwita.
Akashtuka ghafla kama mtu aliyekuwa mbali kimawazo. Kwa aibu kubwa, aligeuka haraka na kutoka nje bila kusema neno lolote, akaufunga mlango nyuma yake.
Nilisimama pale kwa sekunde kadhaa, nikijifikiria.
"Ni kitu gani hasa alichoona mpaka ashindwe hata kuongea?"
Nilivuta pumzi ndefu, nikajituliza, kisha nikaanza kula chakula kilicholetwa. Ingawa chakula kilikuwa kizuri, akili yangu haikuwa pale. Nilikuwa nawaza tukio lile na pia kumsubiri Rahma.
Baada ya kumaliza kula, nilivaa vizuri na kuamua kutoka nje kidogo kupumzika akili.
Mandhari ya Hoteli
Hoteli ile ilikuwa na mandhari ya kuvutia sana. Bustani nzuri, maua yaliyopangwa kwa ustadi, na upepo mwanana uliokuwa unapuliza kwa utulivu. Nilitembea taratibu nikitazama kila upande, nikijaribu kusahau tukio la awali.
Nilifika kandokando ya swimming pool, nikatafuta sehemu nzuri ya kukaa. Nikamuita mhudumu mwingine na kuagiza juisi baridi.
Nilikaa kimya nikinywa juisi yangu huku nikimsubiri Rahma.
Dakika chache baadaye, wasichana wawili warembo walikuja na kukaa karibu na eneo nililokuwepo. Walionekana kuwa na furaha sana, wakicheka na kuzungumza kwa sauti ya chini.
Baada ya muda, waliinuka na kuanza kuelekea kwenye swimming pool. Walikuwa tayari kwa kuogelea.
Niliendelea kunywa juisi yangu bila kujali sana, lakini macho yangu yalikuwa yakifuatilia kinachoendelea.
Tukio la Hatari
Wakiwa ndani ya maji, mmoja wao alianza kuonyesha dalili za kutokuwa na uzoefu wa kuogelea. Mwanzoni nilidhani ni utani, lakini ghafla alianza kupiga kelele za kuomba msaada.
“Msaada! Nisaidieni!” alipiga kelele kwa hofu.
Bila kusita, nilinyanyuka haraka. Nikavua viatu, nikatoa wallet yangu na simu mfukoni, kisha nikajitosa ndani ya maji.
Nilianza kuogelea kuelekea alipo. Lakini nilikuwa makini—nilijua mtu anapokuwa na hofu ndani ya maji anaweza kufanya chochote, hata kumzamisha anayemwokoa.
Nilimkaribia kwa tahadhari, nikasubiri kidogo nguvu zake zipungue.
Kisha nikamshika kwa ustadi na kuanza kumvuta kuelekea nje.
Kuokoa Maisha
Nilimfikisha pembeni mwa swimming pool na kumlaza chini. Alikuwa amekunywa maji mengi. Nilianza kumpa huduma ya kwanza—nikiminya kifua chake kwa upole ili kusaidia maji kutoka.
Nilimgeuza kidogo upande, kisha nikamsaidia kupumua kwa kumpulizia hewa.
Wakati huo, wahudumu wa hoteli walikuwa tayari wamefika. Wakanisaidia katika juhudi za kumuokoa.
Baada ya dakika chache za juhudi, alianza kukohoa. Maji yakaanza kutoka mdomoni mwake.
Alifumbua macho polepole.
Mwenzake aliyekuwa pembeni alianza kulia kwa furaha:
“Asante sana! Mungu akubariki!”
Nilihisi afueni kubwa. Maisha ya mtu yalikuwa yameokolewa.
Mabadiliko ya Hisia
Wahudumu walimchukua kwa ajili ya matibabu zaidi. Watu waliokuwa eneo lile walikuwa wakinitazama kwa heshima na mshangao.
Lakini mimi… nilikuwa kimya.
Nilikaa pembeni, nikitazama maji ya swimming pool.
Akili yangu ilikuwa mbali.
Nilikuwa nawaza maisha, mapenzi, na matukio ya siku hiyo.
Kutoka kwenye tukio la aibu chumbani… hadi kuokoa maisha ya mtu.
Rahma Afika
Dakika chache baadaye, simu yangu iliita tena.
Rahma.
“Baby, nipo njiani kuja kwako,” alisema.
“Sawa, nakusubiri,” nikajibu.
Baada ya muda, alifika. Alikuja akiwa na tabasamu lake la kawaida.
“Baby uko sawa?” aliuliza.
Nilimtazama kwa sekunde chache.
Kuna kitu ndani yangu kilikuwa kinabadilika.
“Niko sawa,” nikajibu taratibu.
Hitimisho
Siku ile ilinifundisha mambo mawili makubwa:
Maisha yanaweza kubadilika kwa sekunde chache
Kila tukio—hata la aibu au hatari—lina somo lake
Niligundua kuwa wakati mwingine, tunapitia mambo ya ajabu ili tujifunze, tukue, na kuwa watu bora zaidi.
Contact za Blog
🌐 Tembelea blog: https://tawfiqmassini.blogspot.com�
📺 YouTube: T MEDIA NEWS TV
📧 Email: Tawfiq.massin21@gmail.com
📱 WhatsApp: 0784699901
📘 Facebook: T MEDIA NEWS

Maoni
Chapisha Maoni